چای سبز و بهارنارنج نیوشا نیولایف

چای سبز بهارنارنج

ریال15,000

ریال15,000

توضیحات

چای سبز

نام تجاری گیاه:

Green tea

نام علمی گیاه:

Camellia sinensis

تاریخچه:

چای سبز از برگ های گیاه چای تهیه می شود. استفاده از برگ های چای سبز نخستین بار بیش از 3000 سال پیش در منطقه ای در جنوب غربی چین رواج پیدا کرد و به احتمال زیاد، ابتدا برای جویدن و خوردن استفاده می شد. به تدریج و با گذشت زمان استفاده از برگ و جوانه ی چای در پخت و پز به عنوان دارو و نوشیدنی گسترش یافت، اما روش مناسب دم کردن برگ ها برای جلوگیری از فرآیند اکسیداسیون به قرن هشتم میلادی باز می گردد.

1- تسریع کاهش وزن

پژوهشی براساس مطالعات انسانی در نشریه ی طب چینی منتشر شده که نتایج آن نشان می دهد، مصرف چای سبز و عصاره ی آن پس از صرف غذا با افزایش حرارت و اکسیداسیون چربی به کاهش وزن کمک می کند. در این آزمایش که روی نمونه های انسانی انجام شد، 300 گرم از EGCG (اپی گالوکاتچین گالات) به مدت 2 روز به 6 مرد چاق داده شد. یافته ها نشان داد که ترکیب EGCG به تنهایی سبب افزایش اکسیداسیون چربی در مردان شده و اثرات ضد چاقی دارد.

دیگر پژوهش منتشر شده در همین نشریه نشان می دهد که کاتچین(یک نوع پلی فنول) چای سبز به خصوص EGCG، اثر ضدچاقی دارد و به کاهش وزن کمک می کند. داده های مطالعات انسانی اخیر نشان می دهد که مصرف چای سبز با افزایش حرارت و افزایش اکسیداسیون چربی پس از صرف غذا به کاهش وزن کمک می کند. پلی فنول های چای سبز به افزایش حرارت درونی بدن کمک کرده و به این ترتیب میزان سوخت انرژی سلول های چربی را افزایش می دهد.

2- تنظیم کلسترول خون

پژوهش منتشر شدهای در مجله یNutritional & Environmental Medicineنشان می دهد که چای سبز به کاهش کلسترول در بدن کمک می کند. این تحقیق را محققان آمریکایی و چینی روی 240 مرد و زن (متوسط سن 55 سال) انجام دادند و نتایج نشان داد که مصرف چای سبز پس از 12 هفته باعث کاهش کلسترول LDLبه میزان 15 درصد می شود.

پژوهش دیگری نشان می دهد که چای سبز، کلسترول کل را کاهش داده و سبب افزایش HDLمی شود. پلی فنول های چای سبز جذب کلسترول از طریق روده را مسدود کرده و به کاهش کلسترول کمک می کنند. این چای، باعث کاهش چشمگیر سطح کلسترول مضّرِ خون، به خصوص در افراد سیگاری می شود.

تحقیقات اُکودا (Okuda) و همکاران نشان داد، تانن چای سبز از افزایش سطوح سرم کلسترول جلوگیری کرده و آن را مهار می کند. نتایج این بررسی نشان می دهد که کاتچینِ چای سبز، سبب کاهش کلسترول خون می شود. مکانیسم این عملکرد شاید به دلیل دفع بیشترکلسترول و یا به دلیل افزایش دفع اسیدهای صفراوی و تغییر متابولسم کلسترول اِندوژن باشد.

3- تنظیم قند خون

مطالعات گومز و همکاران نشان می دهد، EGCG(اپی گالوکاتچین گالات) چای سبز، با ناقل گلوکز وابسته به سدیم SGLT1، جذب گلوکز از راه روده را مهار می کند و از این راه به افزایش کنترل قندخون کمک می کند. برمبنای پژوهش دیگری که محققان ژاپنی، سال 2004 روی موش های آزمایشگاهی دیابتی انجام دادند، عصاره ی چای سبز باعث کاهش چشمگیر قندخون شد. EGCG با تقلید از عملکرد انسولین، به کاهش قندخون کمک می کند.

4- تنظیم فشار خون

پلی فنل های چای سبز در کاهش فشار خون موثر هستند. در پژوهشی که نتایج آن در Science Report انتشار یافت، نوشیدن چای سبز به طور چشمگیری سبب کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک در افراد شد. پژوهشی دیگر در ژورنال Journal of Dietary Supplements  نشان داد مصرف چای سبز سبب کاهش فشار خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شد. در این آزمایش، مصرف چای سبز به میزان سه فنجان در روز و به مدت چهار هفته، از فشاز خون سیستولیک و دیاستولیک کاست.

5- بهبود عملکرد کبد

بر اساس یک متاآنالیز، مصرف چای سبز می تواند سبب کاهش بیماری های کبدی شود. یک پژوهش بالینی روی 80 زن و مرد  بین 20 تا 50 سال نشان داد که مصرف چای سبز پس از 12 هفته به طور چشمگیری سطح آنزیم های کبدی ALT و AST را کاهش می دهد. اعتقاد بر این است که کاتچین چای سبز باعث کاهش استرس اکسیداتیو در کبد شده و به کاهش بیماری های کبدی کمک می کند.

6- بهبود عملکرد قلب و عروق

پژوهشی منتشر شده در نشریه ی پاتولوژی، نشان می دهد که آنتی اکسیدان های چای سبز با کاهش سطح کلسترول و تری گلیسیرید خون، خطر ابتلا به آترواسکلروز یا تصلب شرایین و در پی آن بیماری های قلبی عروقی و سکته را کاهش می دهد.
پژوهش منتشر شده در نشریه ی Cardiovascular and Hematological Disorders Drug Targets نشان می دهد که پلی فنول های چای سبز، خاصیت ضد التهابی و آنتی اکسیدانی دارند. این ترکیبات با از بین بردن رادیکال های آزاد، از تولید بیش از حدِّ مواد التهابی و آسیب سلولی در بدن جلوگیری می کنند و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهند.

7- ضد سرطان

کاتچین های چای سبز خاصیت ضدالتهاب و ضدسرطان دارند. در تحقیقی مشاهده شد که مصرف روزانه ده فنجان ژاپنی (150 میلی لیتر) چای سبز توانست از بروز سرطان روده پیشگیری کند. دلیل عمده خاصیت ضدسرطانی چای سبز، اپی گالو کاتچین گالات (EGCG) است که سبب آپوپتوز و مرگ سول های سرطانی می شود. این ترکیب در مسیر سیگنالینگ دخیل در تکثیر سلولی، التهاب، آپوپتوز و متاستاز را نقش دارد.

8- بهبود عملکرد مغز

مطالعات متعدد در نمونه های حیوانی نشان می دهد که کاتچین چای سبز، از سلول های عصبی محافظت کرده و خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و پارکینسون را کاهش می دهد.

بهارنارنج

نام تجاری گیاه

Bitter orange

نام علمی گیاه:

Citrus aurantium

تاریخچه:

بهارنارنج با نام علمی Citrus aurantium بومی آفریقای جنوبی و مناطق استوایی آسیا است. امروزه این درخت در سراسر منطقه ی مدیترانه و مناطقی از کشور امریکا رشد می کند. بهارنارنج را، نخستین بار اعراب در اوایل قرن نهم میلادی در منطقه ی مدیترانه شناساندند. گفته می شود در حدود قرن 17 میلادی ایتالیایی ها، اسپانیایی ها و فرانسوی ها این گیاه را، به گستردگی استفاده می کردند. کاربرد و مصرف این گیاه به دوران باستان بازمی گردد. یونانیان باستان بهارنارنج را برای ضدعفونی کردن در آروماتراپی(رایحه درمانی) و گیاه درمانی استفاده می کردند. این گیاه را سده ی یازدهم میلادی در سیسیل پرورش می دادند. در اواخر قرن دوازدهم به اسپانیا وارد شد و در دوره ی رنسانس مناطق خاصی برای رشد آن درست کردند.

1- تنظیم ضربان قلب

در پژوهشی اثر غلظت های مختلف اسانس این گیاه، روی خواص الکتروفیزولوژیک گره دهلیزی بطنی (جریان الکتریکی در قلب پس از عبور از دهلیزها و رسیدن به بطن ها باید از ساختاری به نام گره ی دهلیزی بطنی عبور کند) با کمک مدل گره دهلیزی- بطنی و همچنین نقش حفاظتی اسانس بهارنارنج در آریتمی (ضربان نامنظم قلب) در خرگوش مطالعه شد. سه گروه مورد آزمایش قرار گرفتند که در هر گروه 6 و جمعاً 18 خرگوش بررسی شد. نتایج این تحقیق بیانگر تأثیر معنی دار غلظت های مختلف عصاره ی گیاه در افزایش پارامترهای الکتروفیزولوژیک پایه ی (زمان هدایت دهلیزی – بطنی، زمان تحریک ناپذیری کارکردی) گیاه است. به صورتی که زمان هدایت دهلیزی- گره ای در غلظت 10/3 میلی لیتر از 3/6±32/6 میلی ثانیه به 6/08±40 میلی ثانیه و زمان FRP از 5/1±147 به 3/6±166/6 میلی ثانیه افزایش معنی داری نشان داد. این تحقیق نشان می دهد که بهارنارنج به تنظیم ضربان قلب کمک می کند.

2- کاهش اضطراب و استرس

در پژوهشی مصرف 0/5 تا 1 گرم بر کیلوگرم عصاره ی بهارنارنج در موش های آزمایشگاهی با مقدار 10 میلی گرم بر کیلوگرم، کلرودیازپوکسایدریال، 400 میلی گرم بر کیلوگرم والپروئیک اسید و 1/2 میلی گرم بر کیلوگرم دیازپام مقایسه شد. نتایج نشان داد که مصرف عصاره ی بهارنارنج اثر آرامش بخشی چشمگیری دارد و اضطراب را کاهش می دهد. در مطالعه ای بالینی، اثر عصاره ی بهارنارنج بر استرس در زنان نخست زا بررسی شد. نتایج این آزمایش نشان داد که رایحه درمانی با بهارنارنج، سبب کاهش اضطراب زایمان می شود. اسانس های روغنی با تحریک مسیرهای بویایی در سیستم لیمبیک مغز، باعث بهبود روحیه و کاهش سطح اضطراب در طول زایمان می شود. این اسانس ها، از راه تنفس جذب می شوند و می توانند بر آنزیم ها، کانال ها و گیرنده های یونی اثر بگذارند، منجر به تحریک مغز، تسکین اضطراب و افزایش جریان خون مغز شوند و آثار ضد افسردگی داشته باشند. این اسانس های روغنی قادرند از طریق تنفس، از سد خونی – مغزی عبور کرده و با گیرنده های سیستم عصبی مرکزی وارد عمل شوند. تحقیقات نشان می دهد که این آثار به دلیل وجود ترکیب پاراسینفرین در این گیاه است. اخلاقی و همکاران مطالعه ای با هدف بررسی مقایسه ی اثر بهارنارنج و دیازپام در کاهش اضطراب پیش از عمل جراحی انجام دادند. در این مطالعه میزان اضطراب در دو گروه بهارنارنج و دیازپام پیش و 2 ساعت پس از مداخله اندازه گیری شد. میزان اضطراب آشکار پس از مصرف دارو، در هر دو گروه مصرف کننده ی عرق بهارنارنج و مصرف کننده ی دیازپام کاهش یافت. نتایج این مطالعه نشان داد، بهارنارنج را می توان پیش دارویی مؤثر برای کاهش اضطراب بیماران پیش از عمل جراحی دانست.

در یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی دوسوکور تعداد 60 بیمار 48-14 ساله ی مراجعه کننده برای عمل جراحی انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه 30 نفره تقسیم شدند. 2 ساعت پیش از عمل به گروه1 ، میزان 100 سی سی عرق بهارنارنج و به گروه 2 محلول یک قرص  5 میلی گرم  دیازپام در100 سی سی آب بصورت خوراکی داده شد. میزان اضطراب بیماران و علایم حیاتی ایشان را پیش و دو ساعت پس از دریافت دارو ثبت کردند. نتایج نشان داد که میزان اضطراب پس از مصرف دارو در هر دو گروه مصرف کننده ی بهارنارنج از 24.23±10.18 به 21.53±11.45 و دیازپام از 27.68±8.11 به24.68±7.94  کاهش یافت. با توجه به  این نتایج، می توان بهارنارنج را یک پیش داروی مؤثر برای کاهش اضطراب بیماران پیش از عمل جراحی دانست.

3- تنظیم فشار خون

پژوهشی که سال 2012 در نشریه ی Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine منتشر شد، آثار مصرف عصاره ی بهارنارنج بر پرفشاری خون و سطح کورتیزول بزاق در 83 فرد مبتلا به فشار خون بالا به مدت 24 ساعت را بررسی کرده است. برپایه ی این پژوهش، استنشاق عطر شکوفه های بهارنارنج به طور چشمگیری فشار سیستولیک و دیاستولیک خون را کاهش می دهد. غلظت کورتیزول بزاقی (هورمون کورتیزول در واکنش به استرس ترشح می شود) هم به میزان چشمگیری کاهش یافت. این مطالعه نشان می دهد که استنشاق رایحه یا مصرف خوراکی شکوفه های بهارنارنج تأثیر مثبتی بر فشار خون و کاهش سطح استرس دارد.

4- ضد میکروب

براساس تحقیقات، اسانس شکوفه های بهارنارنج خاصیت ضد میکروبی و آنتی اکسیدانی دارند. پژوهشی منتشر شده در مجله علوم زیستی پاکستان نشان می دهد که بهارنارنج در برابر شش نوع باکتری (به خصوص باکتری سودوموناس آئروژینوزا)، دو نوع مخمر و سه نوع قارچ، خاصیت ضد میکروبی دارد. فعالیت ضدقارچی قوی این گیاه با آنتی بیوتیک هایی مثل نیستاتین برابر است.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “چای سبز و بهارنارنج نیوشا نیولایف”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محصولات مرتبط

قالب فروشگاهی